




|
|
Po raz pierwszy o Sherlocku Holmesie
wiat usłyszał w 1887 roku - jego nazwisko pojawiło się w powieci "Studium w
szkarłacie" napisanej przez
Artura Conan Doyla. Prawdziwš sławę zdobył jednak, gdy opowiadania z jego
udziałem były publikowane w "The Strand Magazine" w 1891 roku. W sumie powstało 56 opowiadań i 4
powieci z udziałem Sherlocka (więcej w dziale opowiadania i powieci). Sherlock Holmes urodził się w 1854 roku,
a na emeryturę przeszedł w 1904 roku. W czasie swojej kariery mieszkał przy
Baker Street 221b, gdzie rozwišzał ponad 1000 zagadek.
Pierwowzorem postaci detektywa był
Joseph Bell - profesor uniwersytecki, którego siedemnastoletni Conan Doyle
spotkał na uczelni, na której studiował. Doyle napisał póniej, że
charakterystycznymi cechami Bella był energiczny krok, wyraziste rysy twarzy i
oczy zmrużone w taki sposób, że patrzšc na niego miało się wrażenie, że obcuje
się z kim niewiarygodnie sprytnym. Profesor był nie tylko doskonałym lekarzem,
ale także pisał wiersze i uprawiał sport. Sherlock zawdzięcza swoje imię
znajomemu, z którym Artur Conan Doyle grał w krykieta, a nazwisko amerykańskiemu
prawnikowi Olivierowi Wendellowi Holmesowi.
Sherlock
Holmes. Biogram
Miejsce
urodzenia: Anglia
Miejsce mierci: nieznane
Wiek w chwili mierci: Nieznany
Stan cywilny: Nigdy się
nie ożenił, choć nie był obojętny na uroki kobiet, które spotykał. Osoba, która
sprawiła, że jego serce zabiło mocniej to Irene Adler.
Zawód: Prywatny detektyw,
na emeryturę przeszedł w 1903 lub 1904 rok
Rodzina:
Potomek wiejskiego ziemianina; wnuk siostry francuskiego
artysty Emile Jean Horace Verneta. Miał też starszego brata Maycrofta
Miejsce zamieszkania: Londyn, Baker
Street 221b, dom wynajmował od pani Hudson. W czasie emerytury mieszkał też w
małym domku w Sussex na południowym stoku Downs.
Nałogi:
Nieodłšcznym atrybutem Sherlocka Holmesa jest fajka. Sama fajka nie jest
jednak dla niego przedmiotem o szczególnej wartoci - posługuje się zwykłš
glinianš fajkš. Ważne sš kłębki dymu, w których Sherlock doskonale koncentruje
się. Warto dodać, że Conan Doyle też był namiętnym palaczem. Można było
też zobaczyć Sherlocka z narkotykami, a zwłaszcza z morfinš .
Cechy charakteru:
-
Dwoista
natura osobowoci: nic nie mogło stłumić jego energii, gdy był w nastroju do
pracy, mimo to, czasami mógł siedzieć całymi dniami na sofie w salonie, w
bezruchu i milczeniu.
-
W
czasie tych nastrojów uciekał się do zażywania siedmioprocentowego roztworu
kokainy, co w powišzaniu z jego energicznš naturš, powodowało głębokš
depresję, którš uleczyć mogła tylko nadchodzšca sprawa.
-
Jego
zdolnoci stawały się drażnišce, gdy nie miały zastosowania; "Mój umysł
buntuje się przeciw stagnacji".
-
Jego pracowitoć nie znała granic;
"Człowiek jest niczym, praca jest wszystkim".
-
Nie
lubił monotonii; "Zmiana
pracy jest najlepszym odpoczynkiem".
Wyglšd i zdolnoci:
-
Wysoki,
szczupły; chuda twarz, wysokie czoło, czarne włosy, ciemne i krzaczaste
brwi.
-
Wšski,
orli nos; wšskie, pełne usta; głos szybki, wysoki, ostry.
-
Oczy
szare, przeszywajšcy wzrok.
-
Rzadko
ćwiczył, mimo tego, zawsze pozostawał niezwykle sprawny.
-
Znakomity biegacz, silny, "Posiadam niezwykłš siłę w palcach", żelazny
ucisk.
-
Dotyk
delikatny, nieprawdopodobnie wyczulone zmysły.
-
Wstawał
póno, za wyjštkiem okresów, kiedy nie spał całš noc.
-
Gdy
pracował, jadł rzadko i nieregularnie.
-
Nie
przejmował się swoim zdrowiem.
-
Silny
organizm; przeszedł załamanie nerwowe wiosnš 1887; nakazano mu kompletny
odpoczynek w marcu 1897 od cišgłej i wyczerpujšcej pracy.
-
Na
emeryturze cierpiał okazjonalnie na bóle reumatyczne.
-
Znakomity pływak; marna znajomoć gier zespołowych
-
Znał
japońskš sztukę walki Baritsu; ekspert boksu; doskonały szermierz; posiadał
wiedzę o rodzajach kijów golfowych.
Publikacje:
- Autor wielu monografii min.: O różnicach między
popiołami z różnych tytoniów, O właciwociach dziegciu.
- Kilka artykułów na temat ludzkich uszu do
Anthropological Journal.
- Szczegółowa monografia o szyfrach, analiza 160
szyfrów.
- Monografia o datowaniu dokumentów.
- Znaczšcy wkład do literatury o tatuażach.
- Monografia o tropieniu ladów stóp.
- Monografia o wpływach wykonywanego zawodu na kształt
dłoni.
- Praktyczny poradnik kultur pszczelich.
- Artykuł pt.: Księga Życia, traktujšcy o rozległych
sposobach nauki z obserwacji otaczajšcego wiata.
Wiedza profesjonalna:
- Drobiazgowa wiedza o historii zbrodni.
- wiat przestępczy Londynu.

- Przebrania, noszenie i rozpoznawanie.
- Rasy psów.
- Badania w dziedzinie medycyny kryminalnej.
- Topografia Londynu
- Typy gazet.
- Perfumy.
- Maszyny do pisania - ich rola w przestępstwach.
- Opony rowerowe.
- Nazwy i znaki firm wyrabiajšcych broń.
Ubiór:
- Zazwyczaj ubrany w tweedowy garnitur.
- Szlafrok w zaciszu własnych pokoi.
Uwaga: ubiór charakterystyczny dla Holmesa, został
nadany mu, nie przez Conan Doyle'a, lecz przez ilustratora Sidneya Pageta
Hobby:
- Sztuka, wolny czas spędzał w galerii przy Bond Street.
- Studiowanie produkcji i smaku pszczelego miodu.
- Studiowanie buddyzmu cejlońskiego (Hinayana).
- Język Kornwalii.
- Garncarstwo redniowiecza.
- Muzyka.
Jego kariera:
|
1878 |
Zaczšł
profesjonalnš karierę jako detektyw. |
|
1882 |
Rozpoczšł
współpracę z dr. Watsonem. |
|
1878 - 1889 |
Prowadził
dochodzenia w 500 sprawach "wysokiej wagi". |
|
1878 - 1891 |
Zbadał w
sumie 1000 spraw. |
|
póne lata 80. - kwiecień 91 |
Powięcił
się zdemaskowaniu i rozbiciu organizacji kryminalnej profesora
Moriartego |
|
1894 |
Powrócił do
czynnej praktyki. |
|
1894 - 1901 |
Zbadał setki
spraw. |
|
1895 |
Prywatna
audiencja u królowej Viktorii, za zasługi dla Anglii. |
|
Czerwiec 1902 |
Odmówił
przyjęcia tytułu szlacheckiego. |
|
1903 - 1904 |
Przeszedł na
emeryturę. Spędzał czas w samotnoci, hodujšc pszczoły na wybrzeżu
Sussex. Przeglšdał stare sprawy i niszczył te, które mogłyby zagrozić
pozycji wysoko postawionych klientów. Działania wojenne Niemców
spowodowały, że jeszcze raz użył swoich zdolnoci na potrzeby rzšdu -
doprowadził do aresztowania pruskiego arcyszpiega Von Borka. |
|